Boję się samotności
Aż sam dziwię się sobie jak swoich uczuć się lękam,
to jest istna udręka żyć z tym ciągle w mękach.
Strach przed wyzwaniami, które zarazem są marzeniami
powoduje, że wciąż czuję się małym chłopcem,
który wysuwa kolce przed szczęściem i uśmiechem na twarzy.
Gdybym był młodszy, to być może znalazłbym środek prostszy
na moje rozterki i rozpaliłyby się przede mną iskierki
nadziei w walce ze wszystkimi słabościami ogromnymi.
Cały czas usiłuję siebie samego omamić, żyć wspomnieniami,
pięknymi chwilami, które tak naprawdę są ułudą
stając się moją zgubą, gdyż zapominam o tym wszystkim
o czym godzinami myślę, co powoduje w mojej duszy czystki.
Już przestaję wierzyć w uczucia i prawdę,
nawet moje alter ego chowa dla mnie jedno - pogardę.
Zgadłeś - boję się samotności.
sobota, 11 lipca 2009
Uczucia
Autor: Witalij o 21:44 0 komentarze
Etykiety: 16 Bars
sobota, 4 lipca 2009
O sobie samym
Szesnaście wersów. Jedna zwrotka i jedyna kartka
pozostała do zapisania. Wciąż brak pojednania
z sobą samym, wydaje się, że jestem inną osobą
nawet dla siebie nieprzystępną, srogą i złowrogą.
Jak daleko zabrnę z moją osobowością mnogą?
Często odczuwam lęków nieprzebraną masę,
czasem staram udowodnić się prawdziwą klasę
lecz na ogół ponoszę klęskę, tkwiąc za jedną z moich masek.
Nie wiem, co się jeszcze powinno zdarzyć, ile odsłonię twarzy
żebym uwierzył w odnalezienie prawdziwego siebie.
Jest nadal za dużo sytuacji, w których nie mam racji
przez co pozostaję w stagnacji, nie robiąc kroku naprzód.
Mówią mi: "nie zadręczaj się sobą, złego nie prorokuj,
wszystko się ułoży, w spokoju będziesz mógł długo pożyć".
Lecz wielki strach przed jutrem sprawia, iż moje oczy smutne
poszukują w moich osobowościach kompana dla Samotności.
pozostała do zapisania. Wciąż brak pojednania
z sobą samym, wydaje się, że jestem inną osobą
nawet dla siebie nieprzystępną, srogą i złowrogą.
Jak daleko zabrnę z moją osobowością mnogą?
Często odczuwam lęków nieprzebraną masę,
czasem staram udowodnić się prawdziwą klasę
lecz na ogół ponoszę klęskę, tkwiąc za jedną z moich masek.
Nie wiem, co się jeszcze powinno zdarzyć, ile odsłonię twarzy
żebym uwierzył w odnalezienie prawdziwego siebie.
Jest nadal za dużo sytuacji, w których nie mam racji
przez co pozostaję w stagnacji, nie robiąc kroku naprzód.
Mówią mi: "nie zadręczaj się sobą, złego nie prorokuj,
wszystko się ułoży, w spokoju będziesz mógł długo pożyć".
Lecz wielki strach przed jutrem sprawia, iż moje oczy smutne
poszukują w moich osobowościach kompana dla Samotności.
Autor: Witalij o 01:38 0 komentarze
Etykiety: 16 Bars
Subscribe to:
Posty (Atom)
